عنه است و نهى در عبادات ملازم با فساد است پس عبادات وى فاسد است و معذلك امام ( ع ) در روايت مذكور بر اين صلوة فاسده اطلاق صلوة نموده و فرموده : دعى الصلاة و اين اطلاق امام قرينه و دليل است بر اينكه لفظ صلوة هم بر صحيحه اطلاق مىشود و هم بر فاسدة . 6 - در كتب فقهيه در باب صلوة فقها مىگويند : در مواردى نماز خواندن كراهت دارد ( البته كراهت در عبادات به معناى اقليت ثواب است كما ثبت فى محلّه ) مثلا نماز خواندن در مواضع تهمت كراهت دارد ، روى به سمت درب باز مكروه است و . . . يكى از آن موارد نماز خواندن در حمام است كه مكروه است حال اگر كسى نذر كرد كه در مكان‌هاى مكروهه نماز نخواند آيا چنين نذرى صحيح است و منعقد مىشود يا خير ؟ همهء فقها فتوا داده‌اند به انعقاد چنين نذرى و بدنبالش وجوب وفاء آنگاه پس از نذر به حكم امر به وفاء به نذر كه مقتضى نهى از ضد است صلوة در حمام حرام مىشود و حرام در عبادات با فساد و بطلان ملازم است پس چنين عملى فاسد است . سئوال : آيا با اين عمل فاسد حنث نذر ( مخالفت ) مىشود يا خير ؟ و موجب كفاره است يا نه ؟ همه فتوا داده‌اند كه با اين عمل فاسد حنث نذر كرده و بايد كفاره نذر را بدهد از اينجا نتيجه مىگيريم كه پس آن نذريكه به ترك صلوة تعلق گرفته خصوص صلوة صحيحه نبوده بلكه اعم است و گرنه با نماز فاسد نبايد حنث نذر صورت گيرد پس اين مسئله فقهيه نيز دليل است براينكه لفظ صلوة بر اعم از صحيح و فاسد اطلاق مىشود . مرحله سوّم يا مختار مصنف : ايشان قول اول را برگزيده و علاوه بر چهار